Rafet ULUTÜRK
Kazakistan’dayız…
Turan Üniversitesi’nde düzenlenen sempozyum için geldiğimiz Almatı’da, bu köklü kurumun kapısından içeri adım attığımız anda hissettiğimiz sıcaklık, sadece misafirperverlik değil, aynı zamanda Türk dünyasının gönül bağıydı.
Bizi karşılayan isim; Turan Üniversitesi Rektör Yardımcısı, Dış İlişkiler ve Doktora Çalışmalarından Sorumlu Sayın Gulzhanat Tayauova idi. Güleryüzü, zarafeti ve samimiyetiyle bir akademisyenden çok daha fazlasını yansıtıyordu: Türk dünyasının geleceğine ışık tutan bir gönül insanını…
Yemekte dikkatimi çeken bir sahne, hafızama kazındı.
Sayın Tayauova, sofrada misafirlere kendi elleriyle yemek ikram ediyor, her birine ayrı bir nezaketle yaklaşıyordu. Bu manzara bana yıllar önce Azerbaycan’da tanıdığımız unutulmaz ismi, Ganira Paşayeva’yı hatırlattı.
O yürek dolusu sevgi, samimiyet ve hizmet bilinci… Sanki karşımda yeniden hayat bulmuş gibiydi.
Ganira Paşayeva’nın bıraktığı yerden, bugün bu coğrafyada onun izinden yürüyen bir başka Türk kadını görmek; sadece bir duygusal benzerlik değil, bir devamlılığın işareti…
Türk dünyasının birleştirici gücünü akademide, gençlerin eğitiminde, kadınların vizyonunda görmek umut verici.
Turan Üniversitesi bugün sadece bir eğitim kurumu değil; Türk dünyasının geleceğini inşa eden bir düşünce merkezi.
Koridorlarında yürürken gençlerin gözlerinde parlayan ışığı görmek, yarınlara olan inancımızı pekiştiriyor. Bu gençler, sadece Kazakistan’ın değil, bütün Türk coğrafyasının geleceğini şekillendirecek bir bilinçle yetişiyor.
Sayın Gulzhanat Tayauova gibi liderler, bu coğrafyayı sadece yönetmiyor; yürekleriyle birleştiriyor, fikirleriyle yön veriyor.
Ve biz biliyoruz ki, Ganira Paşayeva’nın yolu, onun gibi gönül insanlarıyla birlikte Türk dünyasında parlamaya devam edecek.
Böylesi aydınlarımızın varlığı, yeni dünya için büyük bir umut kaynağı.
Gençlerimiz çok şanslı; çünkü onlar, böylesine vizyoner liderlerin ışığında geleceğe yürüyor.
________________________________________________________
Turan’ın Kalbinde Bir Kadın
Bir ülke düşün, yürekle büyüyen,
Bir üniversite, bilgelikle süzülen.
Ve bir kadın…
Adı Gulzhanat, sesi umutla dolu,
Bir bakışıyla ufukları çiziyor, yolu.
Taş binalar arasında bir sıcak nefes,
Her sözü sanki geleceğe bir vesiles.
Bir anne gibi korur gençleri,
Bir bilge gibi açar gönül pencereleri.
Masada yemek dağıtırken eliyle,
İlim dağıtır kalemiyle, diliyle.
Bir kültürden ötekine köprü olur,
Ganira’nın hatırası gözlerinde durur.
Turan’ın duvarlarında yankılanır sesi,
Bir milletin yeniden diriliş nefesi.
Kadın elinin değdiği her işte bereket,
O yüzden yeşerir ilim, büyür hürriyet.
Ve biz deriz ki;
Böylesi aydınlar varken bu toprakta,
Yeni dünya güvende, gençlik umutla.
